Omgaan met de noord-zuid grens
Hier, in Engeland, hebben we altijd al het idee gehad van een noord-zuid grens. En het heeft altijd voor genoeg materiaal gezorgd voor komieken of televisieseries. Maar wij staan niet alleen in deze nationale perceptie van een dergelijke grens. In landen zo divers en ver weg als Duitsland, Italië en Egypte bestaat ook het idee van zo’n scheiding (ofschoon in deze landen het noorden vaak gezien wordt als rijker en geraffineerder dan het zuiden).
Maar onlangs kwam een dergelijke factor die bijdraagt tot zo’n nationale scheiding op het eiland Sri Lanka in de schijnwerpers. Het spreekt voor zich dat het eiland een lange geschiedenis heeft van problemen in het noorden, waar hoofdzakelijk etnische Tamils wonen, en in het zuiden, waar etnische Sinhalezen wonen. Maar nu wordt officieel erkend dat de taalscheiding de grootste bepalende factor is die bijdraagt tot de problemen op het eiland, en wordt een duurzame oplossing gezocht via wederzijds begrip op taalkundig gebied als speerpunt van dit nieuwe beleid.
Voorheen, ondanks dat iedereen ervan af wist, werd de onwetendheid van het grote publiek over elkaars talen aan beide kanten van de grens voornamelijk genegeerd door politieke Tamil- en Sinhaleze leiders, om op die manier politiek gewin te verkrijgen uit deze verschillen.
De Sri Lankaanse Sociale Dienst en de minister van Sociale Welzijn, Douglas Devananda hebben erkend dat de steeds groter wordende taalbarrière de kern is van het uitsluiten van veel etnische Tamils van toegang tot een breed spectrum aan sociale en economische diensten, wat ervoor gezorgd heeft dat zij zich aansloten bij gewelddadige nationalistische groeperingen als middel om enige mate van rechtvaardigheid te verkrijgen.
De minister heeft verklaard dat er in de toekomst, om zo een vreedzame integratie van alle groepen op Sri Lanka teweeg te brengen, een taalbeleid noodzakelijk is dat vereist dat alle Sinhalezen de Tamil-taal moeten leren, en dat alle Tamils, Sinhalees moeten leren.